Alergię zdiagnozowano po raz pierwszy na początku XX w. Dziś wiemy coraz więcej o tej chorobie i o tym, jak sobie z nią radzić, ale... nadal potrafi zaskoczyć. Wiadomo, że jest dziedziczna. Jeśli w twojej rodzinie ktoś miał alergię, prawdopodobieństwo, że ujawni się ona u ciebie, bliskie jest 40 proc. Jeżeli w dzieciństwie miałaś np. bóle brzucha po wypiciu mleka albo cierpisz na katar sienny, twoje dziecko też najprawdopodobniej będzie alergikiem. W wypadku gdy również twój mąż jest uczuleniowcem, prawdopodobieństwo tego jest jeszcze większe.

Pyłek groźny, ale niewinny

Na alergie chorują częściej mieszkańcy miast, zwłaszcza w bogatych i uprzemysłowionych państwach. Dlaczego? Okazuje się, że jest to bezpośrednio związane z zanieczyszczeniem środowiska. Do ujawnienia alergii przyczyniają się też środki chemiczne stosowane w gospodarstwach domowych, a także dodawane do produktów spożywczych konserwanty. Objawy alergii to np. ataki kaszlu, katar, duszności, wysypka, obrzęk, zaczerwienienie oczu i łzawienie. Zdarza się, że występują jednocześnie, po kontakcie z tym, na co jesteś uczulona - czyli z alergenem. Dla większości ludzi jest to coś zupełnie nieszkodliwego, np. pyłek rośliny, kurz. U alergika wywołuje on jednak stan zapalny - tak jak u innych osób czynią wirusy czy bakterie. Alergia jest więc specyficzną reakcją organizmu osoby uczulonej, a nie „winą" samego alergenu.

Życie pod nadzorem 

Kiedy nagle pojawi się niespodziewana wysypka albo uciążliwy katar, który nie chce ustąpić, warto się zastanowić, może w twoim otoczeniu pojawiło się coś nowego, np. kupiłaś dziecku kotka, pomalowaliście mieszkanie albo po prostu kupiłaś na próbę inny proszek do prania? Aby prawidłowo zdiagnozować alergię, przeprowadza się testy skórne, badanie krwi oraz diety eliminacyjne (w przypadku alergii pokarmowej). Bardziej szczegółowym badaniem, które pomaga wykryć astmę alergiczną, jest spirometria. Warto pamiętać, że astma rozwija się czasem z powodu nierozpoznania lub zbyt późnego zdiagnozowania alergii. 

Najważniejsze w leczeniu alergii jest unikanie kontaktu z substancjami uczulającymi oraz odczulanie organizmu lekami. Lepiej nie stosować terapii na własną rękę, np. próbując jakiegoś kosmetyku czy jedzenia stopniowo i od czasu do czasu. Jeśli jest to alergia pokarmowa, alergia na sierść zwierząt domowych lub na jad owadów, masz szanse całkowicie zerwać kontakt z alergenem. Inaczej jest z alergią wziewną, na pyłki roślin. Musiałabyś w pewnych okresach roku po prostu nie wychodzić z domu. Możesz jednak pomóc sobie, unikając spacerów do parku czy w pobliżu łąk. Nie powinnaś w domu trzymać dywanów, mebli tapicerowanych ani wieszać w oknach firan i zasłon, które gromadzą kurz i pyłki. Powinnaś używać antyalergicznej pościeli. Masz do dyspozycji wiele środków, które pozwolą ci funkcjonować bez problemów oraz coraz doskonalsze leki, które niemal zupełnie oddalają dolegliwości związane z alergią. Koniecznie skonsultuj się z lekarzem, ponieważ alergia nie mija samoistnie. Jeśli jesteś uczulona na jakąś substancję, możesz jedynie wyciszyć reakcję organizmu. Nie ryzykuj!

Uwaga alergeny!

Najczęściej uczulają pyłki traw i drzew, zarodniki pleśni, sierść zwierząt domowych, odchody roztoczy kurzu domowego - zwykle wywołują katar sienny i astmę, a także zmiany skórne. Produkty mleczne, jaja, ryby, orzeszki ziemne, owoce i pewne substancje chemiczne oraz leki mogą wywołać pokrzywkę i obrzęki. Na alergeny zawarte w jedzeniu możesz reagować bólem brzucha lub biegunką. Najgroźniejszą reakcją alergiczną jest wstrząs anafilaktyczny, który może nastąpić po przyjęciu niektórych leków lub ukąszeniu przez pszczoły, osy i szerszenie.

Dodaj komentarz