Ta przypadłość stała się powszechna.
Na grzybicę stóp choruje co trzeci Polak. Jej powstawaniu w istocie sprzyja brak higieny, ale w równym stopniu jej nadmiar. Jeśli zbyt często myjesz się zasadowym, zwykłym mydłem (pH powyżej 7), naruszasz ochronny płaszcz hydrolipidowy skóry, co czyni ją bezbronną i sprzyja rozwojowi choroby. Grzybicą jednak przede wszystkim bardzo łatwo się zarazić. Wszędzie tam, gdzie bosa stopa styka się z podłożem – na basenie, w saunie, na wykładzinie nie tylko w hotelu, ale i w mieszkaniu znajomych, którzy są zarażeni – aż się roi od zarodników grzybów chorobotwórczych.
Zarazić się: prosta sprawa
Poprzez bezpośredni kontakt z zarodnikami grzybów, które są wszędzie: w tapicerce mebli, na podłodze i dywanie, w ziemi i kurzu. Zdrowy organizm zabezpiecza naturalna bariera ochronna, która może jednak ulec osłabieniu. Grzybica łatwo atakuje, gdy spada odporność, dlatego często towarzyszy innym chorobom, np. cukrzycy. Łatwiej się nią zarazić w trakcie stosowania antybiotyku lub podczas restrykcyjnej diety. Na zakażenia bardziej są narażeni także alergicy, kobiety w ciąży i osoby otyłe. Grzybicy sprzyja potliwość stóp, bo grzyby lubią ciepło i wilgoć. Z tego powodu też schorzenie to nazywane jest czasami „athlete’s foot” (z ang. stopa sportowca): podczas dużego wysiłku stopy pocą się bardziej niż zwykle, a w zakrytym sportowym bucie grzyby mają idealne warunki rozwoju.
Ważne: szybkie rozpoznanie
Pierwszym objawem choroby jest zaczerwienienie i uczucie napięcia między palcami i na podeszwach stóp. Kolejnym – powstanie pojedynczych pęcherzyków, łuszczenie się oraz świąd skóry. Niektóre rodzaje zakażeń prowadzą do powstania silnych zrogowaceń naskórka.
Chorobie skóry zwykle towarzyszy grzybica paznokci. Płytka ulega zgrubieniu, zmienia zabarwienie, traci przejrzystość. Jeśli zauważyłaś któryś z tych objawów, jak najszybciej zacznij leczenie. Najlepiej iść do podologa (eksperta od stóp), dermatologa albo lekarza pierwszego kontaktu – to specjaliści, którzy potrafią postawić właściwą diagnozę lub – w razie wątpliwości – skierować na odpowiednie badania.
Skuteczne leczenie
O skuteczności terapii decyduje połączenie różnych działań, konsekwencja i wytrwałość. W przypadku grzybicy trzeba uzbroić się w cierpliwość, bo kuracja trwa od kilku tygodni do kilkunastu miesięcy. Infekcje zajmujące niewielkie powierzchnie skóry można leczyć samodzielnie, stosując popularny spray przeciwgrzybiczny oraz systematycznie osuszając skórę. Jednym ze sposobów zapewniających suchość skóry stóp jest zakładanie i zmienianie kilka razy dziennie okładów z gazy bawełnianej, przekładanych pomiędzy palcami.
W warunkach domowych można leczyć grzybicę stóp, stosując kąpiele wodne z dodatkiem 0,05-proc. roztworu nadmanganianu potasu (szczyptę kryształków trzeba rozpuścić w czterech litrach wody o temp. 35–37 st. C). Jeśli domowe sposoby zawiodą, należy pójść do specjalisty. Po postawieniu diagnozy zaleci on odpowiednią kurację oraz sposób pielęgnacji. Pamiętaj! Wszelkie preparaty lecznicze powinno się stosować dopiero po konsultacji z lekarzem. Takie środki zawierają aktywnie działające substancje, np. clotrimazol czy koloidy srebra, i dlatego powinny być używane pod nadzorem specjalisty.
TO WARTO WIEDZIEĆ!
1. Palisz? Jesteś w grupie podwyższonego ryzyka. Paleniu towarzyszą zaburzenia krążenia w kończynach dolnych, miażdżyca i zwiększona potliwość, a grzyby tylko na to czekają!
2. Nie zarażaj innych. Dopóki się nie wyleczysz, zrezygnuj z basenu, sauny, solarium i pedikiuru.
3. Po wyleczeniu zdezynfekuj buty, np. kilkakrotnie przetrzyj je roztworem citroseptu (dostępny w aptekach i sklepach zielarskich). Jeśli tego nie zrobisz, zarazisz ponownie sama siebie!
Jak uniknąć zakażenia?
Grzybica jest chorobą rozwijającą się w wilgotnym, ciepłym i ciemnym środowisku. Dlatego tak chętnie pojawia się na stopach uwięzionych w butach. Aby uniknąć infekcji, stosuj się do kilku prostych zasad.
- Higiena. Stopy należy myć codziennie, a następnie dokładnie osuszać, zwłaszcza przestrzenie między palcami.
- Obuwie. Buty powinny być wykonane z naturalnych, przewiewnych i zapewniających dobre wchłanianie potu materiałów, czyli ze skóry albo z tkaniny. Po każdym użyciu należy je wietrzyć. Najlepiej nosić buty co drugi dzień, na zmianę z inną parą (idealnie byłoby zmieniać obuwie dwa do trzech razy w ciągu dnia). W przypadku infekcji grzybiczej można próbować pozbyć się zalążków grzybów, susząc buty na słońcu. Uwaga: najczęściej popełnianym grzechem jest noszenie na co dzień butów sportowych. Buty sportowe służą do uprawiania sportu, a nie chodzenia po ulicy czy po domu. To zalecenie dotyczy zwłaszcza dzieci i młodzieży, bo właśnie one są szczególnie narażone na infekcję z powodu aktywnego trybu życia i huśtawki hormonów.
- Regularny przegląd. Nie wybieraj się na basen lub do sauny bez dokładnego obejrzenia stóp. Tylko zdrowa, nieuszkodzona skóra zapewnia ochronę przed zakażeniem. Wszelkie pęknięcia, ranki czy zadrapania to zaproszenie dla zalążków grzybów. Zabierz ze sobą preparat przeciwgrzybiczny. Wetrzyj go w stopy przed włożeniem butów. Zwykle środki dezynfekujące stosowane na basenach są nieskuteczne, bo występujące tam grzyby zdążyły się na nie uodpornić.
- Własne przybory. Nie używaj cudzych ręczników, myjek, gąbek, przyrządów do manikiuru i pedikiuru (korzystaj z usług gabinetów, które sterylizują narzędzia). Na siłowni, w klubie fitness, czyli w miejscach, gdzie możesz mieć kontakt z potem innych osób, używaj swojego ręcznika do przykrycia maty lub siedziska przyrządu, na którym ćwiczysz. Do usuwania zrogowaciałego naskórka stóp stosuj specjalne tarki: w pumeksach świetnie rozwijają się grzyby.



