Czy wiesz, że Einstein, zanim opracował teorię względności, wyobraził sobie podróż na promieniu światła, a Mozart słyszał w umyśle swoją symfonię, zanim ją skomponował? Wizjonerami byli Michał Anioł, Goethe i Walt Disney. Ich twórcze działania były możliwe dzięki marzeniom. Gdyby nie one, nie powstałyby dzieła malarzy, architektów, poetów i naukowców, a człowiek nie poleciałby w kosmos.

Myślisz sobie; owszem, może  to i ciekawe, ale co dla mnie z tego wynika? Jaki tam ze mnie wizjoner? Mylisz się. My, zwykli ludzie, też posługujemy się wizjami. Robimy to tak często, że nawet tego nie rejestrujemy. Wchodzisz do sklepu i wyobrażasz sobie produkty, które potrzebujesz kupić. Masz wizję swojego wyglądu i realizujesz ją wybierając takie, a nie inne ubrania. Myślisz o sobie w określony sposób i jesteś taka, jaką siebie postrzegasz w wyobraźni. Wyobrażasz sobie, że ci się nie uda i ponosisz klęskę, wizualizujesz sukces i też go odnosisz.

Nasz mózg nie dba o fakty, gdyż nie odróżnia ich od wyobrażeń. Nie wierzysz?

Zróbmy eksperyment
Znajdź miejsce, w którym nikt nie będzie cię niepokoił. Usiądź wygodnie i odpręż się… Zamknij oczy i skoncentruj się na swoim oddechu. Wdech i wydech, wdech i wydech. Oddychaj swobodnie, naturalnie. A teraz zacznij liczyć wydechy. Same tylko wydechy. Licz od 1 do 10 do momentu, aż poczujesz, że jesteś w pełni odprężona…

Przed tobą stoi naczynie z bardzo ciepłą wodą. Zobacz je i ujrzyj unoszącą się nad nim parę.  Wkładasz lewą dłoń do wody i czujesz,  jak bardzo jest ciepła… poczuj przyjemne ciepło… twoja dłoń  jest coraz cieplejsza… coraz cieplejsza… coraz cieplejsza.  Jest bardzo ciepła, znacznie cieplejsza od drugiej dłoni. A teraz otwórz oczy i sprawdź, jak jest w rzeczywistości. Wyobrażanie sobie określonej sytuacji jest znakomitą metodą przygotowania do działania. Doświadczasz wtedy takich samych emocji, jakbyś się rzeczywiście w tej sytuacji znalazła. Towarzyszy temu pobudzenie fizjologiczne: inaczej pracuje twoje serce, zmienia się tętno, ciśnienie i przewodnictwo skórne. Twój organizm przygotowuje się do konfrontacji z nadchodzącym zdarzeniem. Wyobrażenie pomaga ci ułożyć plan i utrwalić go w pamięci,  przewidzieć ewentualne przeszkody i przygotować się do ich pokonania. Im więcej szczegółów zawiera twój plan, tym większą będziesz miała motywację do podjęcia działania.

Wizualizacja działań zwiększa konsekwencję, wytrwałość i efektywność. Jej skuteczność jest wykorzystywana w najróżniejszych dziedzinach: od  przygotowywania do egzaminu, przełamywania tremy przed publicznym wystąpieniem, poprzez podejmowanie decyzji o konkretnym zakupie, rozwiązywania problemów interpersonalnych, do osiągania wybitnych rekordów sportowych i leczenia chorób immunozależnych.

Sportowcy, którzy oprócz tradycyjnego treningu przeprowadzają jego mentalną symulację, osiągają na zawodach lepsze rezultaty niż ci, którzy ćwiczą  wyłącznie  w rzeczywistych warunkach. Wizualizacja jest niezbędnym elementem metody Simontona, dającej spektakularne sukcesy w terapii osób chorych na raka.

Metoda ta jest również z powodzeniem stosowana w odchudzaniu, jednak istotnym warunkiem jej skuteczności jest wyobrażanie sobie podjętych działań, a nie tylko ich końcowego rezultatu. Wykazały to badania przeprowadzone na warszawskich studentkach. Wszystkie chciały schudnąć. Te, które systematycznie, codziennie wyobrażały sobie czynności związane z odchudzaniem:  wybór właściwych produktów (z przewagą warzyw i owoców), przygotowanie i jedzenie zdrowych posiłków,  odmawianie sobie słodyczy oraz mentalne wykonywanie określonych ćwiczeń fizycznych, schudły średnio 4 kilogramy w ciągu pięciu tygodni. Bez znaczenia było, czy wyobrażały sobie uprzednio, jak bardzo mogą utyć, jeśli nie zaczną prowadzić zdrowego trybu życia, czy też nie.

Grupa, która wyobrażała sobie, że już osiągnęła cel, schudła tylko nieznacznie, podobnie jak grupa kontrolna niepoddawana żadnej sugestii. Niewiele pomogło, że wizje  były niezwykle realistyczne: dziewczęta widziały siebie, jak wchodzą na przyjęcie ubrane w obcisłą czerwoną sukienkę  o rozmiarze 36 i słyszą, że zebrani goście szepcą między sobą, że tak pięknie zeszczuplały. Było to bardzo przyjemne, ale niezbyt skuteczne.

Pozytywne myślenie jest niezwykle ważne. Jeżeli chory na raka jest przekonany, że umrze, to z pewnością tak będzie. Wszystkich nieszczęśliwych ludzi łączy to, że wiedzą, czego nie chcą i skupiają się na tym do granic obsesji. Nie rozumieją  bowiem, że zawsze dostaną to, czemu poświęcą najwięcej uwagi.

Dobrze i pożytecznie jest myśleć: „Mogę! Potrafię! Chcę! Na pewno mi się uda!”, wiara w siebie jest bowiem rzeczą bardzo ważną, ale powinien być to tylko wstęp do działania. Nie wystarczy myśleć pozytywnie, by osiągać pozytywne rezultaty. Trzeba jeszcze coś robić.

Jeśli jest coś, o czym marzysz, wyobraź sobie, jak będziesz się wspaniale czuła, gdy to już osiągniesz, ale nie zapomnij pomyśleć, jakie działania powinnaś podjąć i przećwicz to w wyobraźni. Krok po kroku. Codziennie. A potem to zrób!

Dodaj komentarz