---
Zastanawiasz się jak odchudzić uda? Zobacz nasze ćwiczenia na uda.
---

Szybkość i skuteczność odchudzania zależy między innymi od miejsca, w którym  rozmieszczona jest nadmierna tkanka tłuszczowa, czyli od typu otyłości. Medycyna rozróżnia otyłość brzuszną (wisceralną) i otyłość pośladkowo-udową (obwodową).

Otyłość brzuszna nazywana jest czasem androidalną, ale jest to termin całkowicie nietrafny, bo mężczyźni z otyłością brzuszną mają właśnie obniżone wydzielanie hormonów męskich. Natomiast dobrze charakteryzuje ich wygląd określenie: sylwetka typu jabłko. O osobach z otyłością pośladkowo-udową mówi się, że mają sylwetkę typu gruszka.

Te dwa typy otyłości różnią się  między sobą nie tylko miejscem, w którym gromadzi się tkanka tłuszczowa, ale również jej metabolizmem. Otyłości wisceralnej, w której tłuszcz odkłada się wewnątrz brzucha, towarzyszy wiele zaburzeń metabolicznych, przyczyniających się do wystąpienia cukrzycy, zawałów serca i udarów mózgu. Otyłość typu jabłko występuje raczej u osób w średnim wieku i starszych, zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet.

Są to mężczyźni z charakterystycznym, dużym, wystającym brzuchem, nazywanym oponą albo mięśniem piwnym. Otyłość typu gruszka jest charakterystyczna przede wszystkim dla młodych kobiet, rzadko staje się przyczyną powikłań metabolicznych. Czasem jednak otyłość wisceralną można spotkać  u osób w młodym wieku, 20-30 lat. Przyczyną są najczęściej geny. Matka miała duży brzuch, babka podobnie... dlatego córka i wnuczka też mają duży brzuch, niezależnie od wieku.

Dlaczego u jednych osób tkanka tłuszczowa odkłada się w obrębie brzucha, a u innych na pośladkach i udach?
Do gromadzenia tłuszczu w okolicy bioder i ud przyczynia się jeden z hormonów kobiecych – progesteron  i jest to przede wszystkim problem młodych kobiet z wysokim, ale prawidłowym dla ich wieku, poziomem progesteronu. 

Tłuszcz odkładany właśnie w tych  okolicach ciała stanowi dla organizmu młodej kobiety fizjologiczny magazyn energii na czas ciąży i karmienia piersią. Dlatego organizm kobiety w czasie odchudzania oddaje tłuszcz ze wszystkich innych okolic, a w obrębie pośladków i ud stara się go utrzymać. Tkanka tłuszczowa w tym miejscu jest niezwykle oporna na lipolizę, czyli rozkładanie tłuszczu. Stąd właśnie wynikają trudności z pozbyciem się tłuszczu z bioder, pośladków i ud.

W miarę zbliżania się do menopauzy organizm kobiety wydziela  mniej progesteronu i coraz częściej  pojawia się u kobiet otyłość typu brzusznego.  Ale nie można pominąć także czynników środowiskowych, które przyczyniają  się do otyłości brzusznej w każdym wieku, i młodym, i starszym.

Łatwiej tyją osoby, które jedzą dużo tłuszczu zwierzęcego, nadmiernie solą, mało się ruszają, a także żyją w ciągłym stresie, co sprzyja nadmiernemu wydzielaniu kortyzolu. A ponieważ tłuszcz w obrębie brzucha i jego szczególny metabolizm przyczynia się do zaburzeń gospodarki lipidowej i jest czynnikiem ryzyka rozwoju cukrzycy, to lekarze zajmują się głównie tym typem otyłości. Pacjentów z sylwetką typu jabłko musimy odchudzać, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia groźnych dla zdrowia komplikacji.

Otyłość pośladkowa nie jest tak niebezpieczna, ale jeśli jest duża, to podobnie jak brzuszna, obciąża układ kostno-stawowy i sprzyja zwyrodnieniom stawów.

Ale nawet, jeżeli nie jest to bardzo duża otyłość, to młode kobiety chcą się jej pozbyć ze względów estetycznych. Jak można im pomóc?
Nie jest to proste, powinno się zasięgnąć porady lekarza dietetyka i fizjoterapeuty. Stosowanie na własną rękę diety odchudzającej powoduje zwykle schudnięcie górnej części ciała (powyżej pasa), a uda i pośladki ani drgną. Wtedy dysproporcje między tymi połówkami ciała stają się jeszcze bardziej wyraźne. Przed rozpoczęciem odchudzania młoda kobieta powinna uświadomić sobie parę rzeczy.  

Po pierwsze, fakt posiadania takiej sylwetki nie wiąże się z żadną anomalią zdrowotną.

Po drugie, przy sylwetce typu gruszka sama dieta  nie wystarczy do schudnięcia. Potrzebny jest specjalnie dobrany ruch, odpowiedni zestaw ćwiczeń ukierunkowany na chudnięcie partii ciała poniżej pasa. Muszą to być ćwiczenia, które pozwolą stracić tłuszcz w tym rejonie, ale nie doprowadzą do nadmiernej rozbudowy mięśni. Dlaczego? Rozbudowana tkanka mięśniowa sprzyja wprawdzie szybszemu spalaniu tego, co zjemy i chroni przed efektem jo-jo, ale  jeśli jest jej dużo na udach i pośladkach, to nadal wyglądamy potężnie.

Należy tak ćwiczyć, aby chudnąć od pasa w dół, ale rozwijać mięśnie od pasa w górę. Dlatego muszą to być ćwiczenia dobrane przez specjalistę od rehabilitacji ruchowej,  które zmniejszą dysproporcję między górą i dołem sylwetki.

Czy dieta zalecana w otyłości typu brzusznego różni się od diety zalecanej przy sylwetce typu gruszka?
W zależności od typu otyłości diety są nieco inne. W otyłości brzusznej, z racji tego, że towarzyszą jej nadmierne wydzielanie insuliny, podwyższony poziom cholesterolu oraz glukozy we krwi, trzeba dietą modyfikować te nieprawidłowości. Każdy pacjent powinien mieć indywidualnie dobraną dietę, odpowiednią do jego stanu zdrowia. 

Bardzo ważne jest jedzenie 5 małych posiłków dziennie, unikanie przekąsek, ograniczenie tłuszczu zwierzęcego do 20 g dziennie, co  jest konieczne ze względu na  zagrożenie miażdżycą. Otyli, którzy mają wysoki poziom cukru, muszą całkowicie wykluczyć słodycze, chorzy z nadciśnieniem  unikać soli. Łatwiej zaakceptować te rygory, jeśli ma się świadomość, że można dość szybko pozbyć się tłuszczu w obrębie brzucha. 

W otyłości pośladkowo-udowej wystarczą cztery posiłki, a dieta nie musi być opracowywana indywidualnie, bo dotyczy na ogół  młodych i zdrowych osób. Jednak musi to być dieta o obniżonej kaloryczności.

Należy unikać zbyt długich przerw w jedzeniu, nie spożywać późno kolacji, nie pojadać między posiłkami i nie pić słodzonych napojów, pamiętać o jednoczesnym stosowaniu diety i odpowiednio dobranych ćwiczeń. Jeśli uda się schudnąć, warto dalej prowadzić podobny tryb życia, aby nie dopuścić do nawrotu tuszy.

Co jeszcze można polecić młodym kobietom z sylwetką typu gruszka?
Masaże manualne. Rozgrzanie tkanki podskórnej powoduje, że łatwiej ulega ona rozkładowi, a tym samym łatwiej ją usunąć. Poza tym masaż wycisza, uspokaja, pomaga uporać się ze stresem. Łatwiej potem oprzeć się różnym pokusom żywieniowym i nie  „zajadać” stresu. Stan wyciszenia i równowagi sprzyja też terapii, zwiększa motywację do stosowania wszystkich zaleceń lekarza i fizjoterapeuty. Przydatny może być nie tylko masaż ręczny, ale również masaż wirowy, bicze szkockie i inne rodzaje masażu wodnego. Oczywiście, jeżeli nie ma przeciwwskazań do takich zabiegów.

Dodaj komentarz

Komentarze

• 

  Spodziewałam się po tym artykule więcej na temat ud i pośladków,a tu w zasadzie informacje głównie dla "jabłek". Eh, poszukam gdzie indziej.

  ~Gruszka 2011-08-31 23:47:48