Hemoroidy to w terminologii medycznej żylaki odbytu. Schorzenie polega na tworzeniu się niebieskawych guzów w okolicy odbytu oraz dolnej części odbytnicy. Guzy wywołują pieczenie, swędzenie, ból oraz krwawienie, zwłaszcza podczas oddawania stolca.
Najczęstszą przyczyną hemoroidów są długotrwałe zaparcia, spowodowane ubogą w błonnik dietą. Wywołują je również brak ruchu, nadwaga, wielogodzinne siedzenie, ale też intensywne uprawianie sportów wysiłkowych oraz seks analny. Niekiedy pojawiają się u kobiet po wysiłku porodowym.
Duża porcja błonnika
Podstawowe badanie proktologiczne (per rectum) pozwala ustalić stopień rozwoju choroby i rozstrzyga o sposobie leczenia. W początkowym stadium choroby lekarze najczęściej zalecają czopki, kremy, maści oraz środki doustne. Leki te mają działanie antyseptyczne, przeciwzapalne, uwalniają też chorego od dokuczliwego świądu i bólu.
Ale najważniejszym zaleceniem, które otrzymują od lekarza wszyscy cierpiący na hemoroidy, jest zmiana trybu życia oraz diety. W codziennym menu powinny się znaleźć produkty bogate w błonnik: sałatki, pieczywo z pełnego przemiału, kasze, płatki i otręby owsiane, rośliny strączkowe. Najlepszą dietą jest całkowita rezygnacja na okres 6–12 miesięcy z mięsa oraz wędlin.
Terapia bardziej zaawansowanych stadiów choroby poprzedzona jest badaniami, które pozwalają wykluczyć inne choroby. Są to: anoskopia, rektoskopia lub kolonoskopia (wykluczająca nowotwór jelita grubego).
Obecnie istnieje wiele nieoperacyjnych metod leczenia hemoroidów:
- skleroskopia, polegająca na podaniu substancji zmniejszającej guzki;
- zakładanie gumowych podwiązek na guzki;
- elektrokoagulacja (zastosowanie prądu o niskim natężeniu);
- fotokoagulacja (promieniowanie podczerwone);
- krioterapia (niskie temperatury).
Nie wymagają one hospitalizacji, a skutkują w 85–95 proc. przypadków.
Hemoroidów nie wolno lekceważyć, a krwawienie z odbytu może być objawem dużo poważniejszych chorób.



