Beata Sadowska
Popularna prezenterka telewizyjna. W II programie Telewizji Polskiej prowadzi poranny blok „Pytanie na śniadanie”, pracowała przy teleturnieju „Wojna płci” i programie „Supertalent”. Prowadziła również programy „Miasto kobiet” i „Pałac Kultury” w TVN Style.

Dużo pani pracuje, a mimo to stosuje ścisłą dietę. Jak pani to godzi?
Jem „na mieście”, ale wybieram zdrowe potrawy. Jak pizza, to prawdziwa, na cienkim spodzie, bez sera i innych dodatków, jedynie z sosem pomidorowym, oregano, czosnkiem i oliwą. Makaron – z warzywnym sosem, bez mięsa, parmezanu. Pesto – wyłącznie domowej roboty, ze świeżo zmiksowanymi ziołami, ryba – z warzywami. Wołowina – gotowana albo duszona. Do tego zielona sałata z sosem vinegret.

Czy jako dziecko była pani puszysta?
Nie. Miałam pucołowate policzki, a moje rączki i nóżki przypominały serdelki, ale było to bardziej związane z wiekiem niż nadwagą. Jako dwudziestokilkulatce zdarzało mi się przybrać na wadze, ale gdy czułam, że jest mnie za dużo, brałam się za siebie. Oddawałam się w ręce zawodowców. Nauczyłam się zasad zdrowego odżywiania, które stosuję do dziś. Jem pięć razy dziennie niewielkie posiłki.

Jakie produkty pani wybiera?
Naturalne. Sprawdzam na etykietach, czy nie mają zbyt dużo konserwantów. Staram się robić zakupy w budce ekologicznej albo w dziale ze zdrową żywnością. Słucham swojego organizmu. On mi mówi, kiedy mam jeść mięso, kiedy nabiał, owoce, warzywa.

Czerpie pani inspiracje z kuchni mamy?
Nie, jest raczej odwrotnie. Dawniej mama preferowała tradycyjne polskie dania. Ja nauczyłam ją nowych smaków.

A gdzie pani je odkrywała?
Gdy miałam 21 lat,  wyjechałam na dwa i pół roku do Londynu. To miasto jest międzynarodowym tyglem. Wszystko się tam ze sobą miesza, smaki też. Kuchnia azjatycka, arabska, afrykańska, śródziemnomorska. Do tego doszły podróże po świecie. Kiedy wyjeżdżam za granicę, chodzę do małych, lokalnych knajpek, gdzie można poznać prawdziwą kuchnię tubylców. Z wyjazdów przywożę egzotyczne przyprawy.

Jada pani kolacje?
Tak, ale lekko strawne, np. sałatę z gotowanym indykiem, szparagami czy sezonowymi warzywami. Warzywa – surowe albo gotowane na parze.

Starannie komponuje pani posiłki...
Tak, ale nie katuję się dietami. Nie mogę jeść samych warzyw, bo uprawiam sport.Muszę dostarczyć organizmowi białka, węglowodanów, minerałów. Wybieram chleb razowy, ryż – brązowy lub dziki, a makaron z mąki z pełnego
przemiału.

Jakie dyscypliny pani uprawia?
Przede wszystkim jogging. Rano zabieram psa na wspólne bieganie. Męczę się fizycznie, ale mam potem energię na cały dzień. Zimą jeżdżę na nartach. Lubię też grać w tenisa pod gołym niebem, jeździć na rolkach i rowerze. Poza tym uprawiam jogę. Dzięki niej trzymam się prosto, głębiej oddycham i nic mnie nie boli. Raz, dwa razy do roku jeżdżę na oczyszczanie organizmu. Taki turnus z detoksem to coś dla ciała i dla ducha. Obejmuje m.in. elementy jogi, psychologii, ćwiczenia oddechowe.

A także na pewno dietę?
Tak. Przygotowanie do wyjazdu zaczynamy dwa tygodnie wcześniej – przez ten czas jemy wyłącznie owoce i warzywa, surowe lub gotowane na parze. Później przez tydzień tylko pijemy, wodę i herbaty ziołowe. Trzeciego dnia turnusu zaczyna się oczyszczanie wątroby, czyli pijemy pół szklanki oliwy z oliwek z sokiem z cytryny.  Uczymy się też gotowania według zasad chińskiej kuchni Pięciu Przemian, która składniki posiłków dzieli na pięć żywiołów – ogień, ziemię, wodę, metal i drewno. Trzeba pamiętać, który dodać po którym, by potrawa była zdrową dawką energii.
Taki detoks to wielkie wyzwanie. Wymaga silnej woli, ale nagrodą jest dobre samopoczucie. Niesamowite jest to, że zmienia się smak. Woda smakuje  inaczej. Marchewka, jabłko, wszystko! Warto pomóc swojemu organizmowi. I głowie. Bo choć jesteśmy tam w grupie, ze swoimi myślami zmagamy się sami. Dużo rzeczy układa się w logiczną całość, nabieramy dystansu, zaczynamy rozumieć, co jest bzdurą, a nad czym warto pracować. Taka zdrowa higiena...

Czy dba pani o sen?
Staram się kłaść przed północą i wstawać po ośmiu godzinach. Sen jest bardzo ważny, bo wtedy organizm się najlepiej regeneruje.

Prowadząc taki tryb życia, chyba rzadko pani choruje?
Wszystkie możliwe choroby zakaźne przeszłam jako dziecko. Antybiotyku nie przyjmowałam od przedszkola! Tylko raz w życiu wzięłam proszek przeciwbólowy: po wypadku na nartach. Chodzę na leczniczy masaż stóp, czyli akupresurę. A jeśli mi już coś dolega, leczę się homeopatią. Mój narzeczony nie do końca wierzy w moje specyfiki, ale kiedy jest przeziębiony, podsuwam mu je. I cieszę się, gdy działają. Mnie pomagają zawsze.

Przepis

Łosoś w koszyczku
Folię do pieczenia delikatnie posmaruj oliwą. Ułóż na niej płaty surowego łososia posmarowane musztardą francuską, a na wierzchu – plasterek cytryny. Zawiń folię, robiąc z niej koszyczek. Włóż do gorącego piekarnika. Wyjmij po 7 minutach… Smacznego!

Dodaj komentarz