Antykoncepcja to ochrona przed niepożądaną ciążą. Składa się na nią wiele metod i sposobów postępowania. 

1. Antykoncepcja naturalna polega na zachowaniu wstrzemięźliwości płciowej w okresie jajeczkowania.

Do ustalenia dni płodnych służy:

  • kalendarzyk małżeński
  • metoda termiczna
  • metoda Billingsów (obserwacja śluzu)

2. Inną metodą naturalną, nie wymagającą zachowania wstrzemięźliwości, lecz mało skuteczną i uciążliwą, jest stosunek przerywany.

3. Antykoncepcja chemiczna polega na wprowadzaniu do pochwy środków plemnikobójczych. Występują one w postaci tabletek, globulek, kremów i pianek.

4. Antykoncepcja mechaniczna polega na stosowaniu mechanicznych barier, które utrudniają dotarcie plemników do macicy i jajowodów.

Bariery te tworzą:

  • prezerwatywa męska i (od 1992) prezerwatywa dla kobiet
  • diafragma (błona dopochwowa)
  • kapturek naszyjkowy
  • gąbka dopochwowa
  • wkładka wewnątrzmaciczna.

Dla zwiększenia skuteczności łączy się często metody mechaniczne i chemiczne.

5. Antykoncepcja hormonalna polega na doustnym stosowaniu związku 2 hormonów (estrogenu i progesteronu), w celu zahamowania jajeczkowania. Hormony przyjmuje się w postaci pigułek w zestawie na kolejne dni cyklu miesiączkowego.

Innym rodzajem antykoncepcji hormonalnej jest antykoncepcja awaryjna, polegająca na zastosowaniu specjalnego zestawu pigułek zaraz po odbyciu niepożądanego stosunku w okresie okołoowulacyjnym. Zapobiega to zagnieżdżeniu się jajeczka w ścianie macicy.

Metody antykoncepcyjne, chroniąc przed niepożądaną ciążą, sprzyjają świadomemu, chcianemu rodzicielstwu, zapobiegają sztucznym poronieniom. Wybór metod powinien być konsultowany z lekarzem. Jednak decyzja o wyborze metody nie jest problemem wyłącznie medycznym. Podejmowana jest przez małżeństwa indywidualnie, zależnie od światopoglądu, zasad etycznych i przekonań religijnych